Instrumento do día

Cazola ou tixola

A cazola ou tixola é un útil de cociña que serve para rustrir os alimentos na lareira ou na cociña e que se compón dun longo mango cun recipiente chato no seu extremo. Antigamente as tixolas construíanas os ferreiros integramente de ferro, empregando uns enormes mazos para iso.

En Galicia foi un instrumento musical cun certo predicamento, polo menos na primeira metade do século XX. Durante este período empregouse só nalgunhas zonas, caso das comarcas da Limia e Limia Baixa, onde a denominan cazola e se usaba para acompañar o canto. Xaquín Lorenzo refíreo así: “A sartén ou cazola úsase coma istrumento para improvisar as músecas nos fiadeiros, deluvas, etc. Bátese a compás cunha chave e acompáñase moitas veces cos ferriños, praos que serven as trébedes dependuradas dunha baraza e baténdolles cun ferro calquera” 1, engadindo ademais esta fermosa copla:

E non ten, non ten

e non ten ferriños

a miña sartén,

e non ten, non ten,

e non ten ferriños

e mais toca ben

[CPLB, 74]

De facer caso a esta outra copla, incluída no mesmo cancioneiro, parece … Ler máis

Ver notas
  1. [1] Lorenzo Fernández, X. Cantigueiro popular da Limia Baixa. Ed. Deputación Provincial de Ourense e Museo do Pobo Galego. Ourense, 2004, p. 74 nota 284.

Unha versión interactiva do libro

Este web é a versión interactiva do libro Os instrumentos musicais na tradición galega de Pablo Carpintero Arias [ fb ] e publicado orixinalmente en papel pola Difusora de Letras, Artes e Ideas. Esta versión interactiva, promovida polo Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, explota as capacidades multimedia e de organización de Internet para difundir universalmente o acervo musical da cultura galega. Ler máis

Máis contidos da edición impresa: Prólogo, Proemio, Agradecementos


Patrocinadores e colaboradores