Instrumento do día

Pipa de alcacén, gaita de alcacén

Este é con seguridade outro dos clarinetes máis antigos e xorde cando a un pallón feito de palla se lle fan furados para emitir diferentes notas. Aparece practicamente por toda Galicia e fabrícase empregando unha palla verde de centeo, avea ou trigo. A súa denominación varía dunhas zonas a outras, tendo documentadas as seguintes: gaita de alcacén, gaita de centeo ou gaita de avea na maior parte de Galicia; pipa de alcacén nas zonas montañosas do Oriente galego e esporadicamente noutros lugares, xeralmente os máis arcaizantes; ferrañas é tamén unha denominación frecuente aquí e acolá, mentres que páveas aparece zona de Mondoñedo (Lugo) e porretas en Quiroga (Lugo). Esta última denominación recíbena tamén as follas da cebola e o allo, e no Apéndice de Eladio Rodríguez (1961) pódese ler: “Porreta. S. f.  La parte superior del tallo del centeno o trigo verde que se separa de la parte inferior tirando hacia arriba desde la punta de la planta. Al desprenderse suele hacer un cierto ruido que, sin duda, sirvió de base para la formación de esta palabra onomatopéyica (Láncara).” No dicionario de Valladares (1884) engádese este dito popular: “Pola Santa Mariña xa baixa a porretiña”.

As … Ler máis

Unha versión interactiva do libro

Este web é a versión interactiva do libro Os instrumentos musicais na tradición galega de Pablo Carpintero Arias [ fb ] e publicado orixinalmente en papel pola Difusora de Letras, Artes e Ideas. Esta versión interactiva, promovida polo Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, explota as capacidades multimedia e de organización de Internet para difundir universalmente o acervo musical da cultura galega. Ler máis

Máis contidos da edición impresa: Prólogo, Proemio, Agradecementos


Patrocinadores e colaboradores