Instrumento do día
O carro
Tecnicamente podería parecer moi forzado considerar un carro como un instrumento musical, ben o sabemos, non entanto, o seu son causa unha fonda emoción nos nosos paisanos que, por outra banda, buscaban e desexaban que o seu carro emitise ese inefable e característico renxer. Este son é definido tradicionalmente como “canto” e non como ruído, o que xa é suficientemente demostrativo, pero incluso unha das pezas do carro que intervén na emisión do son se denomina cantadeira. Deste xeito, achamos que para os galegos o carro ten, a parte do seu uso funcional, outro claramente musical que se busca deliberadamente. Vexamos algúns exemplos dentro da nosa lírica tradicional:
Se queres que o carro cante
mételle o eixo no río
despois co eixo mollado
canta coma un asubío
Se queres que o carro cante
mételle o eixo no río
despois co eixo mollado
canta coma un judío
O Bierzo.
Si quès co carro cante,
miña prima Manoela,
si quès co carro cante
bótalle sebo co-a vela
[CPG, II, 90]
Carriño, que cando cantas
é cando levas máis peso
moita carga levar debe
meu corazón cantareiro
[CG, II, 34]
Os carros cantan porque o eixo ao xirar refrega con forza contra outras pezas de madeira. Dinos Xaquin Lorenzo 1Otero … Ler máis
Ver notas- [1] ↩
Unha versión interactiva do libro
Este web é a versión interactiva do libro Os instrumentos musicais na tradición galega de Pablo Carpintero Arias [ fb ] e publicado orixinalmente en papel pola Difusora de Letras, Artes e Ideas. Esta versión interactiva, promovida polo Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, explota as capacidades multimedia e de organización de Internet para difundir universalmente o acervo musical da cultura galega. Ler máis
Máis contidos da edición impresa: Prólogo, Proemio, Agradecementos








