Instrumento do día

Corno, corna

Corno de cazador achado na Estrada (Pontevedra). Colección do autor. Fotografías de Alba Vázquez Carpentier.

Tamén foi moi frecuente en toda Galicia fabricar instrumentos semellantes ás bucinas empregando o corno dunha vaca ou dun boi, denominándose entón cornos ou cornas. A voz corna aparece na maioría dos dicionarios galegos como sinónimo de bucina, excepto no de Carré (1972): “Bocina. Concha marina en forma de gran caracol. V. Buguina. Instrumento músico rudimentario, hecho con un cuerno, que usan algunos pastores de la montaña.” En canto a corno, aparece tamén desde Porto (1900) coa acepción de cuncha mariña, bucina, pero no de Eladio Rodríguez (1958-1961) dáse tamén como especie de bocina feita dun corno.

O procedemento para fabricar unha corna é tan sinxelo como baleirar o corno do óso que leva dentro e cortarlle a punta. Aínda puidemos achar algunhas coplas tradicionais que falan deles:

As mozas do Santo Arriba

tocan o pandeiro novo,

as mozas do Santo Abaixo

tocan coa punta dun corno 1O “Santo” é unha capela propiedade do pobo que, sita no medio da aldea, divide a esta en dous lugares: Santo Arriba … Ler máis

Ver notas
  1. [1]

Unha versión interactiva do libro

Este web é a versión interactiva do libro Os instrumentos musicais na tradición galega de Pablo Carpintero Arias [ fb ] e publicado orixinalmente en papel pola Difusora de Letras, Artes e Ideas. Esta versión interactiva, promovida polo Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, explota as capacidades multimedia e de organización de Internet para difundir universalmente o acervo musical da cultura galega. Ler máis

Máis contidos da edición impresa: Prólogo, Proemio, Agradecementos


Patrocinadores e colaboradores